Teoretycznie w mieście wszystko proste. Blisko cywilizacji, bliziutko do sklepu, lekarza, pracy, czy kina. Rozrywka i kultura w zasięgu ręki. Nic tylko cieszyć się i korzystać z uroków życia, życia miejskiego. Jednak, mieszkanie w mieście ma tyle samo plusów co minusów. Praca, dom, rodzina i wszystko na miejscu, ale i życie w zanieczyszczonym środowisku, wśród hałasu i codziennego zgiełku ulic. Ludzie tzw. "miastowi" też są inni. Może woda sodowa uderza im do głowy, mają się za tych lepszych, bo mają dostęp do wszystkich dóbr dzisiejszego świata rozrywki, mody, multimedii czują wyższość i władzę, korzystają z wszystkiego, co możliwe, a potem wychodzą kwiatki. Nieprzemyślane decyzje, nieostrożne ruchy, pochopne czyny. Bo niby skąd bierze się przestępczość? Monotonia w mieście? Tak, dla ludzi ustatkowanych, nie dla ludzi, którzy jeszcze szaleją. Tyle miejsc, gdzie można wyjść. Tyluu znajomych. Czego chcieć więcej? Ludzie, imprezy, zabawa, śmiech i tylko szaleć. Żeby utrzymać się w dużej aglomeracji, trzeba żyć mądrze. Potrafić odróżnić co jest dobre, a co złe. Nie dać się ponieść fali mody i rozsądnie podejmować każdy kolejny krok. Co tu dużo mówić. Nie można dać się zwariować.